Η ροδόχρους νόσος είναι μια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που σχετίζεται με τον τριχοσμηγματογόνο θύλακο και χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ερυθήματος, Τηλεαγγειεκτασιών, φλεγμονωδών αλλοιώσεων και οιδήματος με εναλλασσόμενα διαστήματα έξαρσης και ύφεσης.

Συνήθως εντοπίζεται στο πρόσωπο.

Η νόσος χαρακτηρίζεται από 4 στάδια:

• Παροδικό ερύθημα: οι ασθενείς παραπονιούνται ότι είτε αιφνίδια είτε μετά από επίδραση κάποιου εκλυτικού παράγοντα όπως αυξημένη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, κατανάλωση αλκοόλ ή καρυκευμάτων και κυρίως ψυχικό στρες παρουσιάζουν παροδικό ερύθημα (κοκκίνισμα) κυρίως στο πρόσωπο, το λαιμό ή το στέρνο.
• Μόνιμο ερύθημα: πλέον το κοκκίνισμα είναι μόνιμο στο πρόσωπο ενώ αρχίζουν να διαγράφονται και μικρά αγγεία στην επιφάνεια του δέρματος, ιδιαίτερα στα πλάγια της μύτης και τις παρειές. Το κοκκίνισμα γίνεται ακόμα εντονότερο με την επίδραση των εκλυτικών παραγόντων.
• Bλατιδοφλυκταινίδια: πέρα από το ερύθημα εμφανίζονται στο δέρμα και κόκκινα σπυράκια (βλατίδες), ορισμένα από τα οποία έχουν και πύον (φλυκταινίδια). Η εικόνα μοιάζει με την κοινή ακμή της εφηβείας, λείπει όμως το βασικό χαρακτηριστικό της τελευταίας, οι φαγέσωρες (τα μικρά μαύρα στίγματα (ανοιχτοί φαγέσωρες) ή τα λευκωπά επάρματα (κλειστοί φαγέσωρες).
• Στο τελευταίο στάδιο που ευτυχώς είναι σπάνιο, πέρα από όλα τα προηγούμενα χαρακτηριστικά συμβαίνει και έντονη υπερπλασία των σμηγματογόνων αδένων μαζί με υπερανάπτυξη συνδετικού ιστού, με αποτέλεσμα την πάχυνση του δέρματος και την παραμόρφωση του προσώπου. Ανάλογα με την εντόπιση της βλάβης διακρίνεται σε ρινόφυμα (στη μύτη), σε μετωπόφυμα, σε ωτόφυμα και σε πωγωνόφυμα.

ΑΙΤΙΕΣ

Η αιτιολογία είναι στην πραγματικότητα άγνωστη αλλά έχουν κατηγορηθεί διάφοροι πιθανοί παράγοντες, όπως:

• Γαστρεντερικές διαταραχές
• Δραστηριότητα μικροοργανισμών
• Αγγειακές διαταραχές
• Ανωμαλία της τριχο-σμηγματογόνου μονάδας
• Βλάβη στους υποκείμενους ιστούς
• Γενετική προδιάθεση
• Συνδυασμός γενετικής προδιάθεσης και έκθεσης στον ήλιο
• Φαρμακευτικές αγωγές που προκαλούν αγγειοδιαστολή

ΘΕΡΑΠΕΙA

Οι θεραπευτικές επιλογές εξαρτώνται από το στάδιο και την ένταση της νόσου.

Στα αρχικά στάδια, συστήνεται η τοπική εφαρμογή αγειοσυσπαστικών καλλυντικών σκευασμάτων, φυτικής πολλές φορές προέλευσης. Σε πιο προχωρημένα στάδια επιβάλλεται η χρήση τοπικών φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων που περιέχουν κυρίως μετρονιδαζόλη ή αζελαικό οξύ. Σε προχωρημένα στάδια (βλατιδοφλυκταινώδες) είναι απαραίτητη η χορήγηση φαρμάκων από το στόμα, είτε αντιβιοτικών (τετρακυκλίνες) είτε παραγώγων βιταμίνης Α (ισοτρετινοίνη) σε χαμηλές δόσεις. Στο τελευταίο στάδιο του ρινοφύματος χρειάζεται δερματοχειρουργική παρέμβαση με καυτηριασμό των βλαβών με διαθερμία ή laser.

Πηγή : http://www.edae.gr/dermalogos/