Οι τραυματισμοί στην πλάτη είναι από τους πιο συνηθισμένους τραυματισμούς σε περιπτώσεις εργατικών ατυχημάτων στο Ιλινόις. Πρόκειται για μια επισκόπηση των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης.

Τραυματισμοί της σπονδυλικής στήλης

Ορισμένες κοινές μορφές τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης είναι αυτές που αφορούν τους σπονδυλικούς δίσκους. Οι σπονδυλικοί δίσκοι είναι μαξιλαράκια χόνδρου που διαχωρίζουν και μαξιλαρώνουν τους σπονδυλικούς σπονδύλους. Όταν το σώμα κινείται, οι σπονδυλικοί δίσκοι προστατεύουν τον σπόνδυλο από τους κραδασμούς. Με την πάροδο του χρόνου, οι σπονδυλικοί δίσκοι μπορεί να πληγούν από τραυματισμό, εκφυλισμό και ασθένεια.

Ένας κοινός τραυματισμός της σπονδυλικής στήλης είναι γνωστός ως κήλη δίσκου, η οποία μπορεί επίσης να αναφέρεται ως πρόπτωση, διόγκωση ή ρήξη. Οι δισκοκήλες μπορεί να προκαλέσουν πόνο, αδυναμία και μούδιασμα σε διάφορες περιοχές του σώματος, όπως το κάτω μέρος της πλάτης, τα πόδια και τα πέλματα. Ένας δίσκος γίνεται κήλη όταν το σκληρυμένο εξωτερικό στρώμα σκίζεται και αφήνει το μαλακότερο εσωτερικό υλικό του δίσκου να βγαίνει προς τα έξω.

Διάγνωση τραυματισμού στην πλάτη

Οι νευροχειρουργοί και οι ορθοπεδικοί χειρουργοί είναι οι καταλληλότεροι γιατροί για τη διάγνωση των τραυματισμών της πλάτης. Η Επιτροπή Αποζημίωσης Εργαζομένων του Ιλινόις θεωρεί τις διαγνώσεις και τη θεραπεία από νευροχειρουργούς και ορθοπεδικούς χειρουργούς πιο αξιόπιστες από τις διαγνώσεις και τη θεραπεία από χειροπρακτικούς και παθολόγους.

Οι γιατροί είναι πιο πιθανό να διαγνώσουν έναν τραυματισμό στην πλάτη χορηγώντας πρώτα μια αντικειμενική εξέταση προτού διατάξουν δαπανηρές εξετάσεις. Ο πιο κρίσιμος παράγοντας για τη διάγνωση ενός τραυματισμού είναι συχνά η περιγραφή του πόνου από τον ίδιο τον ασθενή. Για παράδειγμα, μια δισκοκήλη μπορεί να διαγνωστεί όταν ο ασθενής αναφέρει ότι ο πόνος διαπερνά το πόδι του. Πολλά προβλήματα απαιτούν τελικά μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία, επειδή ορισμένες κακώσεις της πλάτης δεν φαίνονται σε μια απλή ακτινογραφία.

Αιτίες τραυματισμών στην πλάτη

Οι τραυματισμοί της πλάτης μπορεί να προκύψουν από διάφορες δραστηριότητες. Συνήθως οι δισκοκήλες προκύπτουν από βαριές ανυψώσεις, αυτοκινητιστικά ατυχήματα ή άλλες τραυματικές δραστηριότητες, αλλά είναι επίσης γνωστό ότι μερικές φορές προκύπτουν από απλές δραστηριότητες όπως το φτέρνισμα.

Οι διαταραχές της σπονδυλικής στήλης μπορεί να προκύψουν από τραυματισμό μαλακών μορίων, δομικό τραυματισμό και εκφυλιστικές καταστάσεις. Η ανάπτυξη διαταραχών της σπονδυλικής στήλης μπορεί να επηρεαστεί από τον τραυματισμό, τη γήρανση, τη γενική υγεία και τον τρόπο ζωής. Στο Ιλινόις, οι εργαζόμενοι δικαιούνται παροχές αποζημίωσης εργαζομένων όταν μια προϋπάρχουσα πάθηση επιδεινώνεται από τις εργασιακές δραστηριότητες.

Θεραπεία για τραυματισμούς στην πλάτη

Μόλις διαγνωστεί ένας τραυματισμός στην πλάτη, η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει είτε φυσική φαρμακευτική αγωγή με παυσίπονα είτε χειρουργική επέμβαση.

1. Φυσική θεραπεία και φάρμακα κατά του πόνου

Η φυσικοθεραπεία ενδυναμώνει την πλάτη και την προετοιμάζει για αυξημένη δραστηριότητα. Συνήθως οι φυσικοθεραπευτές σχεδιάζουν ασκήσεις που προσομοιάζουν την εργασιακή δραστηριότητα, εάν ένας τραυματισμός της πλάτης εμποδίζει τον ασθενή να εργαστεί. Εκτός από τη φυσικοθεραπεία, η φαρμακευτική αγωγή κατά του πόνου μπορεί επίσης να βοηθήσει τους ασθενείς να ανακτήσουν την ικανότητα συμμετοχής σε κανονικές δραστηριότητες. Τα φάρμακα ποικίλλουν σε ισχύ ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού. Συνήθως, εάν η φαρμακευτική αγωγή του πόνου δεν προσφέρει ανακούφιση, οι γιατροί εξετάζουν το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης.

2. Χειρουργική επέμβαση

Οι τρεις βασικοί τύποι χειρουργικής επέμβασης στην πλάτη είναι:

o Σύντηξη: Η σπονδυλοδεσία περιλαμβάνει τη μόνιμη σύνδεση δύο ή περισσότερων σπονδυλικών σπονδύλων. Για να ολοκληρωθεί αυτή η χειρουργική επέμβαση, ο χειρουργός χρειάζεται μικρά κομμάτια επιπλέον οστού για να γεμίσει τα κενά μεταξύ των σπονδύλων. Το επιπλέον οστό μπορεί να προέρχεται είτε από τράπεζα οστών είτε από το σώμα του ίδιου του ασθενούς. Όταν προηγηθεί μετά από άλλες χειρουργικές επεμβάσεις, οι συντηρήσεις είναι συνήθως ανεπιτυχείς.

o Λαμινοτομή ή λαμινεκτομή: Το έλασμα είναι το πίσω μέρος του οστού πάνω από τον σπονδυλικό σωλήνα και οι δύο αυτές επεμβάσεις περιλαμβάνουν την αφαίρεση ολόκληρου ή μέρους του. Η λαμινεκτομή περιλαμβάνει την πλήρη αφαίρεση του ελάσματος. Η λαμινοτομία περιλαμβάνει μόνο την αφαίρεση ενός τμήματος του ελάσματος για να ανακουφιστεί η πίεση ή να επιτραπεί στον χειρουργό να αποκτήσει πρόσβαση σε έναν δίσκο που πιέζει ένα νεύρο.

o Δισκεκτομή: Για την ανακούφιση από την πίεση σε ένα νεύρο, η επέμβαση αυτή συνίσταται στην αφαίρεση τμήματος του δίσκου.

Οι ακόλουθες δύο χειρουργικές επεμβάσεις κερδίζουν όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα επειδή είναι πιο σύγχρονες και λιγότερο επεμβατικές:

o Σπονδυλοπλαστική: Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη χρήση οστικού τσιμέντου. Το τσιμέντο εγχέεται σε σπονδύλους που έχουν υποστεί κάταγμα ή κατάρρευση. Το κάταγμα σταθεροποιείται και ο πόνος ανακουφίζεται μόλις σκληρύνει το τσιμέντο.

o Κυφοπλαστική: Αυτή είναι παρόμοια με τη σπονδυλοπλαστική, δεδομένου ότι περιλαμβάνει τη χρήση οστικού τσιμέντου για τη σταθεροποίηση των σπονδύλων. Η διαφορά είναι ότι περιλαμβάνει τη χρήση ενός οργάνου που μοιάζει με μπαλόνι για τη διαστολή του συμπιεσμένου σπονδύλου ενώ εγχέεται οστικό τσιμέντο.

Παραπληγία

Όταν αποκόπτεται ο νωτιαίος μυελός ή όταν καταστρέφεται ο νευρικός ιστός μέσα στο νωτιαίο μυελό, προκύπτει παραπληγία. Παραπληγία είναι η παράλυση ολόκληρου του κάτω μέρους του σώματος. Η παραπληγία επηρεάζει τα πόδια και συνήθως όλα τα εσωτερικά όργανα κάτω από τη μέση. Μια τέτοια βλάβη του νευρικού ιστού μπορεί να προκύψει όταν ο νωτιαίος μυελός πιέζεται από έναν σπασμένο σπόνδυλο.

Τετραπληγία

Όταν ένας τραυματισμός διαρρηγνύει τον νωτιαίο μυελό ή καταστρέφει τον νευρικό ιστό μέσα στον μυελό, μπορεί να προκύψει τετραπληγία. Όπως και η παραπληγία, η τετραπληγία είναι παράλυση του σώματος, αλλά επηρεάζει τα χέρια καθώς και τα πόδια. Το διακριτικό στοιχείο που προκαλεί τετραπληγία σε αντίθεση με την παραπληγία είναι ότι ο τραυματισμός συμβαίνει στο ανώτερο τμήμα του νωτιαίου μυελού, μέσα στον αυχένα. Όταν ένας τραυματισμός συμβαίνει στο άνω άκρο του νωτιαίου μυελού, ο νωτιαίος μυελός δεν είναι σε θέση να στείλει μηνύματα σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος κάτω από τον τραυματισμό.

orthopedic surgery