Η οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης είναι γνωστή ως σπονδύλωση. Περιλαμβάνει εκφυλιστικές μεταβολές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους καθώς και οστικές εκφύσεις γνωστές ως οστικά σπιρούνια ή οστεόφυτα. Μπορεί να επηρεαστεί ολόκληρη η σπονδυλική στήλη- ωστόσο, η σπονδυλόλυση του αυχένα και του κάτω μέρους της πλάτης παρουσιάζει πιο έντονα συμπτώματα. Ο όρος σπονδύλωση είναι εντελώς διαφορετικός από τη σπονδυλίτιδα, η οποία περιλαμβάνει φλεγμονή, τη σπονδυλόλυση, η οποία περιλαμβάνει ελάττωμα ή ρωγμή στην οστική δομή, και τη σπονδυλολίσθηση, η οποία περιλαμβάνει φυσική εξάρθρωση – είτε προς τα εμπρός είτε προς τα πίσω – του προσβεβλημένου σπονδύλου. Η σπονδυλόλυση καθώς και μια κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου μπορεί να προκαλέσει συμπίεση των τοπικών νεύρων, με αποτέλεσμα πόνο- η ισχιαλγία είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.
Η σπονδύλωση μπορεί να προκληθεί ή να επιδεινωθεί από παράγοντες όπως η γήρανση, η γενετική και το τραύμα. Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι ο χρόνιος πόνος- μούδιασμα και μυρμήγκιασμα μπορεί να εμφανιστούν εάν η διαδικασία της νόσου εμπλέκει ή ασκεί πίεση στα νεύρα. Η συμβατική αντιμετώπιση αυτής της πάθησης περιλαμβάνει τη χρήση φαρμάκων, την άσκηση, τη φυσιοθεραπεία και την τροποποίηση του τρόπου ζωής. Τα φάρμακα περιλαμβάνουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τα οποία μειώνουν προσωρινά τον πόνο και το πρήξιμο. Όταν η αυτοβοήθεια και τα φάρμακα δεν αρκούν για τον έλεγχο των συμπτωμάτων, μπορεί να απαιτηθούν πρόσθετες διαδικασίες όπως ο χειρισμός της σπονδυλικής στήλης, ο βελονισμός και ελάχιστα επεμβατικές διαδικασίες όπως οι ενέσεις και η χειρουργική επέμβαση. Εκτιμάται ότι όλες αυτές οι διαδικασίες επιφέρουν περιορισμένη βελτίωση παροδικού χαρακτήρα- η παρατεταμένη χρήση μπορεί να είναι επικίνδυνη για την υγεία και καμία δεν μπορεί να αλλάξει σημαντικά τις μακροπρόθεσμες προοπτικές ή την πορεία της νόσου.
Τα αγιουρβεδικά φυτικά φάρμακα έχουν ιδιαίτερο ρόλο στη μακροπρόθεσμη διαχείριση και θεραπεία της σπονδυλόλυσης. Δεδομένου ότι η σπονδύλωση λέγεται ότι σχετίζεται με εκφυλισμό που σχετίζεται με την ηλικία, πιστεύεται γενικά ότι κανένα συγκεκριμένο φάρμακο ή διαδικασία δεν μπορεί να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη πρόγνωση αυτής της πάθησης, δεδομένου ότι τα σύγχρονα φάρμακα μειώνουν μόνο το πρήξιμο, τη φλεγμονή και τον πόνο. Ωστόσο, τα αγιουρβεδικά φυτικά φάρμακα μπορούν να αντιστρέψουν τη διαδικασία γήρανσης της σπονδυλικής στήλης σε σημαντικό βαθμό.
Όταν χορηγούνται σε υψηλές δόσεις για μεγάλη διάρκεια, τα αγιουρβεδικά φυτικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη βλάβη στη σπονδυλική στήλη, να κάνουν τα σπονδυλικά οστά (και τους μεσοσπονδύλιους δίσκους) ισχυρά και υγιή και να μειώσουν το πρήξιμο λόγω οστεοπόρωσης. Επιπλέον, τα φάρμακα βοηθούν επίσης να γίνουν οι τένοντες και οι μύες που συνδέονται με τη σπονδυλική στήλη πολύ ισχυροί και υγιείς. Αυτό συμβάλλει στη μείωση και εξάλειψη του χρόνιου πόνου, ο οποίος είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της σπονδυλόλυσης. Επιπλέον, αφαιρείται επίσης η πίεση στα ευαίσθητα νεύρα, αντιμετωπίζοντας έτσι τα συμπτώματα που σχετίζονται με τα νεύρα, όπως ο πόνος, το μούδιασμα και η επικείμενη παράλυση. Είναι σκόπιμο να αναφερθεί ότι τα φυτικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια για αυτή τη θεραπεία για παρατεταμένες περιόδους χωρίς σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Ένας συνετός συνδυασμός από του στόματος αγιουρβεδικών βοτάνων, τοπική εφαρμογή αγιουρβεδικών φαρμακευτικών ελαίων, θερμή ενδυνάμωση και τακτική άσκηση, μπορεί να βοηθήσει τους περισσότερους ανθρώπους που πάσχουν από σπονδύλωση να αναρρώσουν πλήρως ακόμη και από πολύ χρόνιες και σοβαρές προσβολές. Τούτου λεχθέντος, είναι πάντα σκόπιμο να εξετάζονται, να διερευνώνται, να διαγιγνώσκονται και να θεραπεύονται με αγιουρβεδικά φυτικά φάρμακα το συντομότερο δυνατό, προκειμένου να αποκομίσουν το μέγιστο δυνατό όφελος από τη θεραπεία.
Όσοι δεν ανταποκρίνονται στην τυπική από του στόματος βοτανοθεραπεία, χρειάζονται πρόσθετη θεραπεία με μία ή περισσότερες σειρές φαρμακευτικών κλυμάτων, τα οποία βοηθούν να επέλθει ταχεία ύφεση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων- η διαδικασία αυτή – σε συνδυασμό με τοπική θεραπεία αναπτέρωσης με φαρμακευτικό ατμό – μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση των πιθανοτήτων υποτροπής καθώς και στη μείωση της απαιτούμενης δόσης των από του στόματος χορηγούμενων φαρμάκων. Οι ασθενείς που επιτυγχάνουν πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων μπορούν να διατηρηθούν με τακτική άσκηση, υγιεινή διατροφή και περιστασιακή χρήση χαμηλής δόσης φυτικών φαρμάκων.
spondylolisthesis
